Death of a blog.

Laat ik eens iets posten, voordat mijn blog helemaal afsterft.

Ik sta in Rotterdam met oliebollen elke dag mijn aarsch eraf te vriezen en ik zit nu bij de boerman te internetten (Y)

Dus nou, ach, weinig meer te melden :p

Pheeb.

 

Oliebollen.

Dat ga ik doen vanaf morgen. En ik kom pas ergens volgend jaar weer terug. Vreemde baantjes heb ik altijd toch =p

Ik zie jullie party people nog wel. Misschien in Waddinxveen of Rotterdam

Pheeb.

 

Korte update van het bestaan.

Hallo allemaal!

De Filmpjes pagina is helemaal nieuw en geupdate, en ik heb mijn ass eraf getypt, dus ga kijken!

Ik heb ook een Tokio Hotel pagina geopend, voor de liefhebbers (en een beetje voor mezelf natuurlijk). Laat ik even benadrukken dat kutopmerkingen op die pagina over Tokio Hotel (of een andere pagina for that matter) keihard verwijderd worden, so don’t waste your fucking time.

Ik denk de laatste tijd aan meerdere personen uit het verleden, die ik niet ga noemen omdat dat jullie geen flikker aangaat Daarom heten het gedachten. Als ik eruit ben wat mijn hoofd van me wil, zal ik het jullie laten weten, oké?

Ohja, Stef wil dat ik haar lik. Score xD

Pheeb.

P.S. Heb je suggesties, opmerkingen, wil je een bepaald filmpje op de site zien of heb je ideeën? Laat het me weten! Stuur me een mailtje of laat een comment achter!

 

Hormonale stortvloed van emoties, zorgen en gedachten.

Normaal gesproken gebruik ik deze blog niet voor serieuze verhalen, maar waarom zou ik niet? Ik weet niet met wie ik erover moet praten, want ik denk dat niemand me serieus zal nemen.

Ik voel me doelloos en alleen. Ik heb geen baan, geen relatie, geen opleiding, geen eigen huis, niks.
Als ik om me heen kijk, zie ik alleen maar mensen die wat maken van hun leven, of in ieder geval een poging doen tot. Mensen die terug naar school gaan, ineens hun HAVO of VWO halen, of mensen die van HBO naar de uni gaan. Mensen die op zichzelf gaan wonen, samen gaan wonen, zwanger worden.
Ik wil ook een van die mensen zijn. Ik wil ook een doel hebben.

Ik haat mezelf dat ik niet weet wat ik wil doen met mijn leven. En als ik een briljante ingeving heb over een opleiding, wordt mij meteen duidelijk gemaakt dat dat toch veel te moeilijk voor me is. Door mijn ouders, niet door jou, lezer.
Ik zou dolgraag mijn HAVO gaan doen, maar ik weet zelf ook wel dat ik niet weer die hard naar school kan gaan. Buiten het feit dat ik gewend ben aan het geld wat ik verdien met 6 dagen in de week werken, ik trok het al niet om de hele week op school te zitten toen ik het elke dag deed, laat staan als ik het nu doe, na er 3 jaar uit te zijn geweest.

En ja, ik wil nog steeds graag tattoëren, maar daar moet je zoveel tekentalent voor hebben, en ik kan je verzekeren dat ik dat niet heb. Ik wou dat ik het kon.

Maar ik heb de ‘gave’ van het schrijven. En dat ligt nu ook braak, want ik heb op 3 verhalen tegelijk een writersblock. Het enige wat ik met liefde doe, waar ik echt de passie voor heb, mislukt nu dus ook.
Toen dacht ik, ik kan ook zo’n persoon worden die de verhalen van anderen leest en beoordeelt, je weet wel, een book editor, maar deze quote verpest het ook een beetje voor me. En aan de andere kant moedigt het me aan.
“Most editors are failed writers. But so are most writers.” – T.S. Elliot
Maar daar moet ik ook weer een opleiding voor volgen. En ik kan er niks over vinden, maar ik weet dat alles in de journalisiteke richting HBO is, dus dan moet ik eerst weer HAVO doen..
Het is gewoon een cirkel zonder einde (schreef ik cirkel bijna met twee c’s, schaam je diep) en daar word ik dan weer zo weemoedig van, dat ik er maar een eind aan brei en weer een kutbaantje zonder toekomst aanneem.

En dan landen we aan op het eenzame deel van mijn leven. Ik snap dat ik overkom als een kankeremo, maar ik ben het zat om het binnen te houden. Ik voel me alleen. Elke dag.
Er is maar een persoon voor wie ik nu alles zou laten vallen als hij me zou vragen dat te doen, om met hem mee te gaan voor de rest van mijn leven. Die persoon weet best wie ik bedoel, en een beetje descretie is gepast, anders had ik je naam wel genoemd. We noemen je nu persoon 1.
Buiten persoon 1, was er Florian. Florian. Ja. Ik kwam er veel te laat achter dat ik gek op hem was en toen was het inderdaad al veel te laat, want hij had toen al besloten dat het toch maar niks werd en het beter was me aan het lijntje te houden met slappe excuses en me te negeren. En ik was dom genoeg hem achterna te blijven lopen.
Dom? Ach, ik weet het niet. Ik was verliefd. Misschien dacht ik dat ik verliefd was. Misschien ben ik het nog steeds, of denk ik het nog steeds. Ik weet niet wat ik voel of wat ik denk. Ik denk elke dag aan Florian, moet me elke dag beheersen niet weer in dezelfde fout te gaan en hem te bellen. Ik WEET dat ik heb moet vergeten.
Maar eerlijk? Ik ben, net als iedereen, bang om alleen achter te blijven. Ik oordeel ook over anderen, want een ander persoon die ik ken, persoon 2, gaat samenwonen met een ex. Ik denk dat zij bang is om alleen achter te blijven en ik vind het triest en dom dat ze er nu zo in vliegt. Hij zou veranderd zijn, net als de vorige keren dat het ook een teringlijer bleek te zijn.
Ik wil niet zo eindigen. Ik wil niet de rest van mijn leven alleen zijn, al ben je niet echt alleen als je met 9 katten woont, maar ik ga dus echt liever met 9 katten wonen dan een relatie aangaan omdat ik niet ‘achter wil blijven’. Dat is bullshit, als je het mij vraagt.

Aan de andere kant wil ik ook niet blijven zoals ik nu ben. Alleen met een chocoladetaart, waarvan ik trouwens zo het laatste stuk van ga opeten (vandaag gekocht, but don’t judge me, het is mijn tijd van de maand en mijn andere excuus ben je nu aan het lezen), huilend bij alle films die goed eindigen. Of niet, maakt niet uit.
Als ze bij elkaar komen, vraag ik me af waarom ik dat niet heb, en als het niet goed komt, voel ik me nog meer emo.
Wat erg, ik ga een stuk taart pakken ook.

Anyway.
Waarom kan ik nou niet gewoon de liefde van mijn leven tegenkomen en er klaar mee zijn? Waarom moet mijn hart opnieuw en opnieuw gebroken worden? Ik heb er geen zin meer in, kan ik je vertellen, maar ik wil ZO graag van iemand houden. Zoveel van iemand houden dat je alles voor die persoon zou willen doen en dat je er gek van wordt dat je die persoon maar niet uit je hoofd krijgt.
Wat is er mis met mij? Ik ben lief, betrouwbaar, vriendelijk, (behalve als ik net wakker ben) eigenwijs op een irritante, doch leuke manier, makkelijk in de omgang, vooruitstrevend, grappig en ik reken mezelf niet tot de mooisten, maar zeker ook niet tot de lelijksten. Tenzij ik een hele slechte dag heb natuurlijk, maar vandaag even niet, want mijn haar is weer mooi rood.

Ik mis het gewoon iemand in mijn leven te hebben. Ik mis een doel in mijn leven. En dat komt deels omdat ik nu thuis zit en veel te veel tijd heb om na te denken, maar ook omdat ik nergens heen ga.
Dan vraag ik me af of ik de enige ben die zo denkt, of dat de mensen met een geslaagde opleiding of liefde of wat dan ook er ook zo over denken. Want de meeste mensen weten waar ze zijn over 5 of 10 jaar. Ik niet.

Misschien woon ik dan echt wel alleen in een flatje met 9 katten, vloekend op mijn writersblock, die ik kreeg omdat mijn hart wederom gebroken is, met een groot stuk chocoladetaart op schoot, huilend naar romantische komedies kijkend en misschien vraag ik me dan ook wel af of ik de rest van mijn leven alleen en doelloos blijf. Waarna ik ongelukkig doodga en word opgegeten door mijn katten en niemand me ooit zal missen.

Ik hoop het niet. Want dan ben ik pas echt een kutemo.

Pheeb.

 

Humanoid.

YEEEEEAAAAAHHHHH!

Pheeb.

 

Pissen over mijn vader.

Wat is mijn vader een ondankbare, dikke, vervelende man.

Wij hebben nu (ik geloof al 4 weken) een download programma waarmee je alles kunt downloaden voor een bepaald bedrag per maand. Maar mijn vader heeft me ooit gevraagd waar het apenstaartje zat op het toetsenbord (geen grapje), dus dat een n00b als het om computers gaat. Duh, hij is 50.
Dat terzijde, hij is dus gewoon niet zo handig met computers. Dus dat programma stond een beetje wortel te schieten toen ik nog weg was.

Nou, Mo en Stef hebben dat programma ook, dus na een beetje meekijken was ik al een heel eind met het ontcijferen van al het gedoe. Maar het is gewoon heel ingewikkeld, daarom heb ik 4 dagen zitten kloten, nog een spoedcursus bij Mo gevolgd, alles opgeschreven wat van de pc moest en wat er wel op moest. Prima, alles ging goed, alleen Nero is een hoer.

Belt mijn vader Marcel op, een vriend van hem waarvan hij dat programma aangeraden kreeg en die het dus allemaal ‘beter’ weet dan ik, ‘de nieuwe generatie’, en Marcel gaat vanuit zijn computer wat zitten kloten. Ik was al zuur, want ik heb niet voor de kat zijn kut tot midden in de nacht zitten kloten. Had ik dat programma er niet af moeten halen en blablabla. Nog zuurder. Want het programma dat ik had gewist, was SUPERtraag en het nieuwe ging echt als een tiet. Marcel moet door het eerste programma zijn pc ’s nachts aan laten staan om een film te downloaden, terwijl het programma van Mo het in een half uur ofzo binnen haalt. En ik kan he tniet uitstaan als iemand denkt dat hij of zij het beter weet dan ik, en het eigenlijk niet beter weet.

Toen trok mijn vader ineens alles los, want hij ging naar Marcel. Mama zegt dat ik me niet zo druk moet maken, maar ik kan me er ZO kwaad om maken dat ik probeer het hele programma en alles eromheen te begrijpen, zodat ik het aan hem ook duidelijk kan uitleggen, en dat hij dan alles wat ik gedaan heb in de wind slaat en blind afgaat op de mening van iemand anders.

Dan zal hij, als hij zo thuiskomt, wel gaan uitleggen wat ík nou allemaal fout heb gedaan en wat er niet deugt aan mijn manier en het idee alleen al maakt me nog kwader!

Ja, ik ben beledigd. Maar dan kijk ik naar dit filmpje en kan ik niet stoppen met glimlachen, gewoon omdat het geniaal is.

Pheeb.

 

Vanavond gaan we naar de kermis in de stad..

DUS NIET!
Want ik ben lekker ontslagen. Nu volgt een week van niks doen en sociale contacten wederopbouwen/onderhouden. Volgende week ga ik me wel weer met verplichtingen bezig houden.

Mijn BtvS verslaving zit er weer lekker in, zodra ik dit gepost heb, ga ik ook weer een aflevering kijken! Omdat dat kan, hè Danai :p (“Wat pik je mijn woorden.”)

Ohja, het gaat nog steeds kut in de liefde, dus hou op met vragen.

Maar wel liefde voor Dnaj.

Pheeb.

 

Oh my God dubbele punt streepje haakje sluiten.

Tom. Heeft nieuw haar. Zijn dreads. Zijn weg. WEG. Ik vind het wel geil, want hallo, alles staat hem, maar zijn DREADS zijn WEG. Hij heeft nu conrows. En het is donker. Ook mooi. Maar laat ik nog even benadrukken dat zijn dreads WEG zijn!

 

Before:

After (twee duidelijkste foto’s die ik kon vinden, toch niet zo duidelijk):

Pheeb.

 

Ik wil:

• Corbin Bleu
• Terug naar de week van 20 juli 2008
• Liefde
• Naar Keulen
• Verder kunnen met mijn verhaal
• Op vakantie
• Bepaalde mensen van een rots duwen
• HSM3 zien met Aranka
• 17 Again zien met Aranka
• Dat de nieuwe cd van Tokio Hotel nou eens uitkomt
• Dat ze ook heel snel een concert geven
• Barend meer zien
• Nastya spreken
• Florian zien
• Weten of alles goed is met Manuel
• Mijn brommer ophalen
• Mijn rijbewijs halen
• Daadwerkelijk op mijn brommer rijden
• Met Stef en Mo mee naar de zon (lees: Spanje)
• Een studie of cursus doen
• Me vol laten tatoeëren
• Dansen tot ik erbij neerval
• Mike leven in blazen (Dubbelzinnig)
• Dat mijn haar groeit
• Dat ik met Brian in het gras kan liggen
• Mijn haar verven
• Weten welke kleur ik mijn haar moet verven
• Een kleurtje krijgen
• Een strak getraind figuur
• Daar discipline voor krijgen
• Op zoek naar geluk
• De loterij winnen
• Een Hummer
• Zingen
• Shoppen in New York
• Parachute springen
• Een leven lang gratis sigaretten
• Tornado jagen
• Mijn eigen huisje
• Mijn kamer opruimen
• Zin hebben om mijn kamer op te ruimen
• Een werkster huren om mijn kamer op te ruimen
• Een McChicken
• Trouwen in de Kölner Dom
• Nieuwe schoenen
• Een grasveld zonder hondenpoep
• Een wereld zonder insecten
• Zo hard lachen dat ik bijna stik
• Zo hard huilen dat ik bijna stik
• Naar de Efteling
• Naar Six Flags / Walibi World
• Naar Disneyland Parijs
• Met de Thalyss naar Disneyland Parijs
• Dat het kerst is
• In een achtbaan die keihard gaat
• Niet meer misselijk worden van een draaimolen
• Meer goeie films op tv
• Minder miemels
• Mijn writersblock kwijt
• Hopeloos verliefd worden
• Dat die persoon ook hopeloos verliefd op mij wordt
• Nog lang en gelukkig leven
• Dat mensen altijd hun telefoon opnemen als er gebeld wordt
• Dat er ABN gesproken en geschreven wordt
• Dat er geen irritante mensen in de bioscoop zitten
• Dat de tram niet vol zit
• Straciatellayoghurt van Friesche Vlag
• Ben en Jerry’s Cookie Dough
• Chocola met hazelnoot
• Meer Prison Break op tv
• Dora en Diego van de buis
• Koningin Beatrix knuffelen
• Nog veel meer dingen die niet meer op dit lijstje passen.

Pheeb.

 

Oldskool LJ post dingen.

Google image search the following: